Η ιστορία του Ρεξ

Την πρώτη μέρα του Μάρτη βρήκαμε στην αυλή του σχολείου μας ένα μικρό λυκάκι. Ήρθε στην πόλη μας από το μεγάλο δάσος γιατί βαρέθηκε να είναι πάντα ο κακός στα παραμύθια που λένε οι μεγάλοι στα παιδιά και γιατί ήθελε να γνωρίσει τον τρόπο της ζωής των μικρών . Αποφασίσαμε λοιπόν να το υιοθετήσουμε και κάθε μέρα ένας ή μία από εμάς το φιλοξενεί στο σπίτι του. Τις όμορφες στιγμές που περνάμε μαζί τις γράφουμε σ' ένα ημερολόγιο για να τις θυμόμαστε όταν το λυκάκι θα έχει φύγει από κοντά μας.
Ξεχάσαμε να σας πούμε πως του δώσαμε και όνομα .
Το λένε Ρεξ!

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Στο σπίτι του Θάνου

6 Απριλίου 2011

Σήμερα με πήρε ο Θάνος. Όταν πήγαμε σπίτι του είδαμε λίγο τηλεόραση και μετά φάγαμε φασολάκια. Α!!!, μου σύστησε και την αδερφή του τη Στέλλα. Η Στέλλα μου είπε γεια και πήγε να παίξει. Λίγο μετά ο Θάνος με πήρε μες στο δωμάτιό του, με έβαλε πάνω στο τραπέζι και άρχισε να διαβάζει. Όταν τελείωσε η μαμά του, η Άννα, τον φώναξε και είπε: "γιατί δεν πας έξω να παίξεις;" Όταν τελειώσαμε το παιχνίδι πήγαμε να πιούμε γάλα. Μετά η μαμά του Θάνου μας φώναξε να κοιμηθούμε. Πριν κοιμηθούμε διαβάσαμε ένα παραμύθι και μετά κοιμηθήκαμε.
Ευχαριστώ Θάνο.
ΡΕΞ