Η ιστορία του Ρεξ

Την πρώτη μέρα του Μάρτη βρήκαμε στην αυλή του σχολείου μας ένα μικρό λυκάκι. Ήρθε στην πόλη μας από το μεγάλο δάσος γιατί βαρέθηκε να είναι πάντα ο κακός στα παραμύθια που λένε οι μεγάλοι στα παιδιά και γιατί ήθελε να γνωρίσει τον τρόπο της ζωής των μικρών . Αποφασίσαμε λοιπόν να το υιοθετήσουμε και κάθε μέρα ένας ή μία από εμάς το φιλοξενεί στο σπίτι του. Τις όμορφες στιγμές που περνάμε μαζί τις γράφουμε σ' ένα ημερολόγιο για να τις θυμόμαστε όταν το λυκάκι θα έχει φύγει από κοντά μας.
Ξεχάσαμε να σας πούμε πως του δώσαμε και όνομα .
Το λένε Ρεξ!

Σάββατο, 2 Απριλίου 2011

Στο σπίτι του Κωνσταντίνου

17 Μαρτίου 2011

Σήμερα με πήρε ο Κωνσταντίνος. Όταν πήγαμε στο σπίτι του, έπρεπε να κάνει τα μαθήματά του και μετά φάγαμε, παίξαμε και είδαμε τηλεόραση. Ο Κωνσταντίνος έπρεπε να πάει στο τένις και μετά πήγε στα αγγλικά. Όταν γύρισε από τα αγγλικά, παίξαμε και είδαμε λίγη τηλεόραση. Περάσαμε φανταστικά.

ΡΕΞ